Κάποια νύχτα, σε κάποιο μπαρ.

  

Βρικολακιάζεις σε μια πόλη σκουριασμένη, γεμάτη στημένα ξόβεργα,

κι είναι η κάθε σου νύχτα σαν μήτρα που ξεφυσά έχιδνες

δίχως έρωτα και σεβασμό, σκοτεινή και φονική,

κι εσύ αλυσοδεμένη περιφέρεσαι προκλητικά γυμνή

 

Τρέφεσαι με όνειρα βουτηγμένα σε φώτα νοσταλγίας

και κουβεντιάζεις μ’ άσπρα κι αγέλαστα φεγγάρια

και τα νεκρά φύλλα της καρδιάς σου, είναι πλέον,

γεμάτα δροσερές πηγές λυγμών

 

Σκελετωμένα σκυλιά  σε κοιτάζουν καχύποπτα

στην γωνιά του δρόμου και γρυλίζουν απειλητικά,

μα φεύγουν φοβισμένα μόλις τη θλίψη στα μάτια σου δουν

 

Πίσω απ’ το καπνό του τσιγάρου σου,

κερασμένο απ’ το πακέτο μου, είδα,

να λάμπει στο μισοσκόταδο η λευκή σου σάρκα

και τις  ρώγες των μαστών σου να διαγράφονται

οργισμένες κάτω απ΄ το διάφανο φόρεμα σου

βρεγμένο απ’ τα καυτά δάκρυα των καφετιών σου ματιών,

ίσα που πρόλαβα να δω την υγρή σου τη ματιά

και τρόμαξα, δεν τόλμησα να δω τα φλογισμένα μάτια σου

που καίγονταν και κάτι ήθελαν να πουν,

και το πληρωμένο φιλί σου, σφραγίδα από τότε στο στόμα μου,

σαν μια ξινή ανάμνηση ανακατεμένη

με την αλμύρα των δακρύων σου

 

Άραγε, με πόσα ονόματα σ’ έχουν φωνάξει

τα νυχτερινά αντρίκια πεινασμένα στόματα;

 

Τι σημασία όμως έχει κι αν δεν σε ξαναδώ;

εγώ θα σε ονομάσω, Αγία Γυνή.

Κριτική του μυθιστορήματος 'Ψάξε μέσα στη σιωπή μου'

Ψάξε μέσα στη σιωπή μου

Η δύσκολη ζωή πέντε  παιδιών αποτελούν την κεντρική αφηγηματική σκηνή του συγγραφέα. Ο κόσμος τους περιστρέφεται γύρω από τις  μνήμες μια δύσκολης οικογενειακής ζωής, την εκμετάλλευση, την κακοποίηση και  την εμπορία πέντε ανηλίκων  που μόλις αρχίζουν να ανακαλύπτουν το εαυτό τους και τον κόσμο.
Ο συγγραφέας μας προκαλεί να αναστοχαστούμε στο βαθύτατα κοινωνικό πρόβλημα της εμπορίας και της εκμετάλλευσης παιδιών. Μας φωτίζει ένα κόσμο ανομίας και ατιμωρησίας που δοκιμάζει και απειλεί   τον πολιτισμό των ατόμων και των σύγχρονων κοινωνιών.   
Το Ψάξε μέσα στη σιωπή μου λόγω των λογοτεχνικών του αρετών και γνωρισμάτων καλύπτει με λογοτεχνική πληρότητα το φαινόμενο της παιδικής εκμετάλλευσης σε όλες τις σύγχρονες εκφάνσεις και μεταλλάξεις.   Φαινόμενο
που  ευδοκιμεί σε κοινωνίες απαθείς και σε συνθήκες που δεν λειτουργούν τα αντανακλαστικά περιφρούρησης πολύτιμων αγαθών όπως η παιδικότητα και η αξιοπρέπεια..
Το έργο  διαπερνά η θλίψη και οι κακουχίες των πέντε ανήλικων παιδιών. Όπως επίσης η ανημποριά που εκτρέφει τον τρόμο και μια αίσθηση παγίδευσης και κλειστών δρόμων. Οι εικόνες πονάνε και πληγώνουν. Οι νύκτες είναι χωρίς φεγγάρια.  Tα παιδιά είναι μαριονέτες ενός απωθητικού θιάσου.
Η αφηγηματική δεξιότητα του συγγραφέα και η κριτική του δριμύτητα ξύνει πληγές. Και τις ξύνει επίτηδες. Η λογοτεχνικότητα της γραφής του συγγραφέα αφυπνίζει την προγραμματισμένη και ανέμελη ζωή μας. Εκφράζει κάτι που μόνο  μ΄ένα ουρλιαχτό οργής θα μπορούσε να εκφραστεί.

Άριστος Τσιάρτας

Προιστάμενος Αρχής κατά των Διακρίσεων