Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

Σ’ είδα να στέκεσαι  μακριά,
γυμνή σκιά και γελούσες
για το θράσος μου
ν’ αναζητώ το πάθος σου
ακόμα και στην άρνηση σου,
ήσουν εσύ και το μέλλον
ευλογημένη εσύ κι ο χρόνος,
ήσουν ο πόθος μου όσον κανένας πόθος,
τα πουλιά βρίσκονταν ακόμη στη φωλιά τους,
όταν ο ήλιος σηκώθηκε κι οι αχτίνες του χόρευαν γύρω σου,
έσβησες όπως ήρθες,
μα πρόλαβε μια ματιά σου

να μου χαρίσει την αθανασία.