Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Αν γράψω απόψε

Η  νύχτα με προσπερνά γρήγορα κι αδιάφορα,
σταμάτησα να μετρώ πια τις ώρες που όλο και λιγοστεύουν
Μαζί τους χάνονται κι οι λέξεις, και μένουν άδειες οι κόλλες
κι ας νοιώθω τις ιδέες να μου γαργαλάνε το μυαλό.
Μεσάνυχτα, κι οι φωνές μέσα μου δεν λένε να σωπάσουν,
μα εγώ αντιστέκομαι, δεν υπηρετώ τα λόγια,
κι αν υποκύψω και γράψω κάποιες λέξεις
απόψε θα είναι θλιμμένες, θα είναι μελαγχολικές ,
αβάστακτα νοσταλγικές και θα μιλάν για πόνο
Δεν θα είναι ποίημα, ούτε καν στίχος,
θα σβήνουν και θα χάνονται,
δεν θα μένουν στο χαρτί, γιατί θα είναι,
γραμμένες με δάκρυ καυτό,  και  αίμα
Απόψε η απουσία σου είναι ρούχο μαύρο

που της ψυχής μου έχει γίνει στρώμα.