Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Η μορφή σου

Κι αυτός ο μονότονος κι εκνευριστικός  θόρυβος
που δεν μ’ αφήνει να κλείσω μάτι όλη νύχτα
δεν είναι η βρύση που χάλασε και στάζει,
είναι οι μέρες μου, που χάνονται σαν σταγόνες νερού,
Κι αυτά τα παράξενα σχέδια ψηλά στο ταβάνι
δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ζωή μου
που σαν ιστός της αράχνης ολοένα και κλείνει,
Κι αυτό που ακούγεται  απ’ έξω να σφυρίζει
δεν είναι ο αέρας, παρά τα χείλη μου τα ματωμένα

σαν συλλαβίζουν την μορφή σου.